Mijn liefde voor dieren is altijd al groot geweest.
Zelf heb ik 2 kleine trauma hondjes. Mila (2,5 jaar) heb ik sinds haar 5 maand. Ik heb haar zelf zindelijk gemaakt, getraind, zelfvertrouwen gegeven,... 

Billy (9 jaar) heb ik nog maar enkele maanden. Een enorme traumahond met bijtgedrag (naar mensen toe). Na deze korte tijd is hij al open gebloeid en zien we een compleet ander hondje. Na 2 weken heb ik hem ook leren zitten! Wat een "hopeloos geval" leek, lijkt toch goed te komen met onze aanpak. 

Ik heb ook al enkele jaren een eigen paard met een enorm karakter. Het is een echte deugeniet. De grootte van een dier schrikt me dus echt niet af. 

Ik zou mezelf omschrijven als heel zacht en lief maar wel eerder streng wanneer nodig. Elk diertje heeft een andere aanpak nodig en dat voel ik ook snel aan. Billy zou ik absoluut niet kunnen aanpakken zoals ik Mila opgevoed heb. Voor mij is deze schakeling erg logisch en iets wat naturel verloopt. 

Ik heb al ervaring met dogsitten van allerlei soorten rassen; jack Russel, Mechelse scheper, Stafford, Shi-tzu, border collie,... 

Graag honden die wel zindelijk zijn en tot een bepaald niveau zelfstandig kunnen spelen.
Mila en Billy zie ik graag nog vele jaren meegaan, dus liefst is jouw hond flink met andere hondjes.
Het liefst van al krijg ik een hele lange lijst met instructies.
Elke hond heeft andere routines en gewoontes, al merk ik dat honden hier weinig moeite hebben, begrijp ik als baasje hoe moeilijk het is om je beestje af te geven.
Maak je dus geen zorgen, schrijf elk detail maar op en ik voer het uit.
Daarnaast mag je dagelijks foto of video updates verwachten.

Als laatste verwacht ik duidelijke afspraken.
wat met: Kosten door brokken, plotse dierenartsbezoek nodig, toch een fysieke ruzie geweest tussen de hondjes,... 

Op die manier is alles duidelijk en kunnen er later geen misverstanden ontstaan.